Wie o wie?????

Geregistreerd op: 7-1-2008 Berichten: 1

Ik ben heel erg benieuwd naar de keuze of je wel of niet weer aan een nieuwe zwangerschap durft te beginnen na een (extreme) vroeggeboorte. Dit is voor ons echt een dilemma en zijn dan ook enorm benieuwd naar de gedachtengang van anderen.

Geregistreerd op: 27-2-2007 Berichten: 14

Hallo Mama Mitch,

We zijn het forum nog maar net gestart, ik hoop dat je snel wat reacties zult krijgen. Naast dit forum beheren we ook een mailgroep, daar zijn inmiddels een heleboel leden die een volgende zwangerschap na een vroeggeboorte hebben aangedurft. De mailgroep is besloten en de berichten zijn niet openbaar. Wel kun je je daarvoor aanmelden via de website [url]www.tevroeggeboren.com of via [/url]http://groups.yahoo.com/group/mamasvanprematuren
Ik kan in ieder geval melding van je berichtje in de mailgroep maken en hoop dat de leden dan een reactie willen geven.

Met vriendelijke groet,
Fronie, mama van Matthijs en Dennis, geboren na een zwangerschap van 26 weken.

Geregistreerd op: 3-1-2008 Berichten: 4

Bijna dertien jaar geleden werd Jos geboren na 27.4 weken zwangerschap, ik had plotseling volledige ontsluiting en ben per ambulance naar MMC Veldhoven (toen St. Josephziekenhuis genaamd) gebracht waar Jos geboren is. Er is geen oorzaak gevonden voor de vroeggeboorte, heb allerlei onderzoeken gehad, maar daar is niets uitgekomen. Op advies van de gynaecoloog moesten we weer onderzoek laten doen bij kinderwens en dat is gebeurd, ook hier kwam niets naar voren. De tweede zwangerschap verliep zonder problemen tot de 25e week, toen weer veel harde buiken en kreeg toen bedrust voorgeschreven. Uiteindelijk is Thijs pas geboren na 41 (!) weken zwangerschap, zou worden ingeleid maar meldde zich toch nog spontaan, wederom een bevalling binnen één uur tijd.
Mijn advies is: Laat je goed voorlichten door je arts, bespreek je angsten en twijfels. Vertrouwen in de begeleiding is belangrijk!

_________________
Karin, mama van Jos (12 jaar, 27.4 wk) en Thijs (10 jaar)

Geregistreerd op: 9-1-2008 Berichten: 1 Woonplaats: Apeldoorn

Hoi Mama Mitch,

Wij zitten hier met hetzelfde dilemma. Onze zoon Julian is nu ruim anderhalf en is geboren na 28,6 weken. Zijn start was redelijk, maar het is ons niet in de koude kleren gaan zitten. De kans op herhaling zit er natuurlijk in en we houden onszelf voor dat we pas klaar zijn voor een tweede als het verlangen het van de angst wint. Nu lijkt het me ook nog wel erg zwaar om Julian te verzorgen (hij heeft regelmatig nog wel wat extra zorg nodig) en eventueel weer met 26 weken in het ziekenhuis te belanden. Hoe ga je dat dan allemaal regelen he. Als je eerste al weer wat ouder is, is dat misschien allemaal makkelijker. Zoals Karin ook al zei, gaan wij ook eerst praten met de arts over onze opties, voor we een definitief besluit nemen. En we willen echt naar ons hart luisteren en het verlangen weer net zo hebben als bij Julian.

Heel veel sterkte ermee ennuh.. de maillijst waar Fronie het over heeft, is echt super, je kan er veel aan hebben.

Groetjes
Ilona, mama van Julian (28.6 weken, 20-06-2006)

Geregistreerd op: 9-1-2008 Berichten: 1 Woonplaats: Nijmegen

Sam is 18 december 1 geworden en in mei verwachten wij onze tweede. Deze zwangerschap is erg gewenst maar wel een beetje vroeg.

Ik sta onder strenge controle bij het Radboud en krijg de nodige medicijnen om maar pre eclamsie te voorkomen. Ik heb ook onderzoeken gehad en daar kwam wel iets uit maar werd door de eerste gyn niet serieus enomen en nu dreig ik daar wel weer last van te krijgen (laag bloedplasma, smalle kransslagader en vit B12 tekort).
Ik heb nu aspirine, calcium, aldomet en B12 injecties.

Hoe wij het gaan doe als ik het ziekenhuis in moet, geen idee.. Maar die tijd komt wel steeds dichterbij (nu 22weken zwanger)

Groetjes Daphne

_________________
Mama van Sam, geboren met 30.1 week 1218 gram, nav Pre-Eclampsie/HELLP
zwanger van waarschijnlijk een zusje voor Sam, verwacht op 15-05-2008

Geregistreerd op: 10-1-2008 Berichten: 1 Woonplaats: Kampen

Hallo mama van Mitch,

Onze zoon Sven is geboren na een zwangerschap van 29,4 wk. Met 29 wk braken mijn vliezen en 4 dagen later is Sven geboren n.a.v. een uitgezakte navelstreng waardoor een spoedkeizersnee volgende onder algehele narcose. Sven heeft 7,5 wk in het ziekenhuis gelegen. Na 5 wk ging op voor controle naar de gyn. Dit gesprek is deels langs mij heengegaan. Afgelopen nov. waren er toch veel vragen over een eventuele 2e zwangerschap dus hebben wij een afspraak gemaakt en zijn bij de gyn. geweest die vorig jaar Sven heeft gehaald. Mijn baarmoedermond is erg zwak en er is verder geen oorzaak gevonden voor de vroeggeboorte van Sven. Bij een tweede zwangerschap wordt er met 14 wk. een cerclage door mijn baarmoeder geweven (operatief) om de baarmoedermond zo lang mogelijk gesloten te houden. De gyn. gaat voor 38, 39 wk zwangerschap met een keizersnee als gevolg omdat ik niet natuurlijk kan bevallen door een wond in de baarmoedermond opgelopen tijdens de keizersnee bij Sven. Bij ons is de weegschaal bijna in balans (kinderwens en alle gedoe rondom een volgende zwangerschap). Ik weet niet hoe ik zal reageren tijdens de zwangerschap ik heb nl. volgens mij gevoel nog geen "terugval" gehad met Sven zijn geboorte dit ook omdat hij het heel goed doet. Ik denk dat je eerst informatie moet gaan verzamelen voordat je weer zwanger probeert te raken. Een ding is zeker ze houden je nu wel enorm goed in de gaten en als ze onraad ruiken grijpen ze ook gelijk in.

Veel succes met alles.

Groetjes
Wendy
mama van Sven, 29,4 wk, 1525 gr. 15-5-2006

Geregistreerd op: 9-1-2008 Berichten: 1

Hallo Idereen

Hier mijn eerste reactie bij het Forum. De keuze om aan een nieuwe zwangerschap te beginnen is na een vroeggeboorte niet eenvoudig te maken. Ik ebn moeder van drie kinderen. Onze eerste zoon Arthur is na 29 wk in mijn buik overleden,Amber is geboren na 27,5 wk en woog 580 gram en David geboren na 33,5 wk en woog 1700 gram. Amber is nu een meid van 8 en David inmiddels bijna 1 1/2 jaar.
Na de Arhur en amber was de keuze voor een nieuwe zwangerschap moeilijk. Maar de wens om toch nogmaals zwanger te zijn was groter dan er niet aan te beginnen. Natuurlijk wist ik goed wat er mis kon gaan. En nu hadden we ook Amber. Maar is was toen 37 en het kon nog. Als we het niet gedaan hadden zat ik altijd met het gevoel had ik maar,toen kon het nog.En daar zou ik niet mee kunnen leven. Eerlijk gezegd wilde ik mijn wens gewoon proberen te vervullen. Lukte het niet dan hadden we er alles aan gedaan. De zwangerschap was natuurlijk 9 mnd stress. (nou ja 33,5 wk) Iedere controlle opnieuw spanning. Hoever zouden we komen? Bij 30 wk kreeg ik steeds een zekerder gevoel!!!!
En gelukkig is het goed uitgepakt!!! En hebben we nu twee kinderen en een mooie vent in ons gedachten.

groeten marion

Geregistreerd op: 13-1-2008 Berichten: 1

Hoi mama van mitch

Onze dochter is met 32 weken en 4 dagen geboren. Niet extreem prematuur maar wel prematuur. Bij ons is geen oorzaak gevonden. Mijn vliezen zijn gebroken en ondanks weeenremmers is Bente binnen 8 uur geboren. Bente heeft een goede start gehad en was met 3 weken thuis. Dit heeft allemaal meegespeeld in onze keus voor een tweede kindje. Omdat Bente het erg goed deed en erg geen oorzaak was hadden we minder angst. Januari 2007 was ik al weer zwanger. Bente was toen 10 maanden. Ik zal niet zeggen dat het makkelijk was want toen ik eenmaal zwanger was bleek het toch allemaal veel spanneder dan verwacht. Vanaf 32 weken heb ik heel veel voorweeen gehad maar ons tweede kindje bleef lekker 39 weken en 5 dagen zitten en was 9 pond!!!
Wat ons ook geholpen heeft is de wetenschap dat we goede opvang hadden voor Bente mocht ik naar het ziekenhuis moeten. Daarnaast was bij ons de wens voor een tweede erg groot.
Nu bijgekomen van alle spanningen zijn we enorm blij dat we de keus hebben durven maken.
Maar goed weeg voor jezelf de voor en tegens goed af, overleg met je arts en mocht je ervoor gaan zorg dan dat je goede opvang hebt voor Mitch.

Succes met je keuze

Groetjes Hennie

Geregistreerd op: 3-2-2008 Berichten: 1

hoi,

ikzelf zit met hetzelfde dilemma. Durf ik een volgende zwangerschap aan?
mn oudste zoon Mark is geboren met 33 wk agv gebroken vliezen, zonder oorzaak.
Nu na de geboorte van Tessa* bij 21 wk, (21 nov 07)weten we zeker waar ik altijd bang voor was in mn hart: cervixinsufficientie.
Mijn dilemma nu:
zwanger worden (met ivf als het lukt maar daar gaat het dilemma niet om), met cerclage, maar haalt het dan de 33 wk? Ik ben vreeslijk bang voor n heel jong en levensvatbaar kindje, dat ik dan of niet meer kan redden, of een erg moeilijk leven cadeau heb gedaan.....
Bedrust heb ik voor mezelf al besloten. Mark is 3,5 gaat straks naar school, ik ga n au pair nemen, direct. dan heb ik rust wat betreft de belasting voor hem. Ik dacht zo, liever n mamma plat op bed bij wie je kan komen kletsen en kleuren, terwijl er n lieve oppas in huis is.
Nu neus ik het internet af naar dappere moeders die het hebben aangedurfd en hoe het ze vergaat, ik hoop moed te verzamelen.
Nu is het nog te vroeg, ik ben nog te bang om zelf het avontuur aan te gaan met mijn lijf en de schuld die ik dan dragen moet. Ik heb wel al alle doktersinfo in kannen en kruiken, maar toch: ze kunnen 24h per dag voor je klaar staan en hun uiterste best doen, uiteindelijk moet ik mn leven dragen, zeg maar. Ik weet niet of ik je nu in positieve zin geholpen heb, misschien alleen wat die au pair betreft, maar misschien steunt het dat hier ook iemand in de piepzak zit....
groetjes, justine

_________________
Justine, Mamma van Mark en Tessa*

Geregistreerd op: 1-2-2008 Berichten: 8 Woonplaats: menaldum

Hallo

Al door de vroeggeboorte van Doutsen en Jorinde* wil ik zeker nog een x zwanger worden.
Ik heb al twee kindje maar wil graag nog eentje erbij als het lukt. 3 vindt ik een mooi getal.
Zou Jorinde* nog geleeft hebben hadden we het niet gedaan, maar omdat we voor doutsen toch nog een kammeraatje willen omzo maar te zeggen wil ik graag nog een x zwanger raken als hat lukt.

bij ons was al een probleem om zwanger te raken, we hebben 2.5 jaar ofzo in medicshce wereld gezeten en waren voor een tijdje gestopt om op adem te komen, en zo raakte ik inees spontaan zwanger zonder dat we het wisten en kwamen naar 7 weken pas achter.
wat was het een geschenk uit de hemel.

en daarom hoop ik nu dat ik weer spontaan zwanger kan raken, maar weten zeker dat we geen behandelingen meer nemen.
Dan zal Doutsen altijd een lone twin blijven.

_________________
Moeder van Doutsen en Jorinde*
bij 27 en 27.1 week geboren
800 gram en 1100 gram.
we missen jou Jorinde

Geregistreerd op: 2-10-2008 Berichten: 2 Woonplaats: kerkrade

hallo
onze zoon dean is geboen op 15 oktober 2007 met 27 weken hij woog toen 1120 gram hij is nu bijna 1 jaar en gaat heel goed met hem bij ons heeft het verlangen overwonnen van de angst en gaan proberen om de tweede keer zwanger te worden bij mij is dean geboren wegens het spontaan brken van de vliezen oorzaak onbekend heb laatst een goed gesprek met geneyoloog gehad en hij zei ook van als je het aan durft blijf je onder strenge controle en dat gaf mij het vertrouwen om door te gaan
gr melanie

Geregistreerd op: 6-12-2008 Berichten: 1

Hallo

Mijn zoontje is met 31 weken geboren met een spoedkeizersnede.
Hij moest gehaald worden , omdat het met mijzelf en de kleine slecht ging.
Met spoed naar het ziekenhuis in Munster, waar ze hem met een spoedkeizersnede hebben gehaald.
Ik had het hellpsyndroom en in combinatie met Factor v leiden , wat vele niet kennen.
Mijn zoontje had een apgarscore van 0-1-1 zeer slecht en heeft ook een slechte start gehad , hij is nu 3.5 jaar oud en heeft een ontwikkelingsachterstand van 1.5 jaar.
Hij heeft er sinds kort ook nog epilepsie bij en is slechtziend en heeft een VEPdrain , omdat hij bij zijn geboorte een bloeding heeft gehad met graad 3.
Maar goed even over mij zelf.
Een tweede zwangerschap wordt mij afgeraden.
Ze kunnen wel dingen gaan doen ,maar kunnen mij nog veel te weinig procent geven dat het goed gaat .
Ik kan er zelfs aan overlijden , omdat ik helpp en facto rv leiden heb gehad , allebei .
Factor v leiden is een antistollingziekte , die ik alleen krijg als ik zwanger ben.
Dus dan is bij mij het risico te groot , Ik heb al een zorgkindje en dan zal ik zeker straks ook nog komen te overlijden , dat vind ik het niet waard, ik kan ook best gelukkig zijn met 1 kind, ook al is het zorgkindje en heb ik best nog verdriet ,maar kan het steeds beter accepteren.
Dus ik heb mij er eigenlijk bij neergelegd.